Loading Events
  • This event has passed.


De gevolgen van de tsunami die in 2011 in Japan zowel fysieke als mentale schade aandeed, zijn nog steeds aanwezig in de noord-oostelijke regio, genaamd Tōhoku. De getroffen dorpen en steden zijn niet alleen bezig met de wederopbouw, maar ook met de bouw van preventieve fortificaties langs het water. De tot 12-meter hoge betonnen muren moeten de inwoners beschermen tegen toekomstige natuurrampen. Echter vormen de bouwwerken niet alleen een bescherming, maar ook een scheiding tussen mens en natuur.

De Japanse cultuur staat bekend om haar harmonieuze relatie met natuur. Dit aspect is terug te vinden in de traditioneel Japanse esthetiek ‘Wabi Sabi’. Een term die moeilijk te definiëren is vanwege de taal- en cultuurbarrière tussen het oosten en het westen. Veel westerse interpretaties gaan over de “schoonheid van imperfectie” en de “acceptie van vergankelijkheid”, waarbij de relatie tussen mens en natuur binnen deze denkwijze vaak achterwege wordt gelaten.

Luc Wittebol onderzoekt de keuzes die voortkomen uit angst en een veranderende, mogelijk verwesterende Japanse cultuur. Een verschuiving in gedachtengang die heeft geleid tot een controversiële ingreep op de natuur.

Share This Story, Choose Your Platform!