Laden Evenementen
Dit evenement is voorbij.

De landschappen van Chapa zijn woest en indringend. Ze zijn uitdagend en schrijven zich in binnen wat zo kenmerkend is voor zijn hele oeuvre. Hij fotografeert vanuit de buik, vol overgave, zonder script en medogenloos. Hij fotografeert landschappen alsof ze deel uitmaken van een uitdagend, stuurloos universum. Ze vibreren en ademen.

Chapa’s fotografie is dan ook enorm gelijkmakend en relativerend. Niemand ontspringt de dans. “We zijn gewoon mensen die hier tijdelijk, als honden, wat verloren rondzwerven. Velen hebben moeite om dat te aanvaarden,” vertelt hij, “mijn fotografie wil niets bewijzen, maar wil een emotie overbrengen, reflecteren over humaniteit, onze eindigheid en onze gemeen-schappelijke oorsprong.”

Chapa maakt zijn beelden met een eenvoudige compacte analoge camera. “Een digitale camera is me te proper en te precies,” zegt de fotograaf, “de afstand tussen mij en het onderwerp is niet meer dan een halve meter. Ik kijk zelden doorheen de zoeker. Het toeval is belangrijk. Ik wil me losrukken uit voorspelbare cadrages.” – Sofie Crabbé

Voor Annelies de Mey is fotografie aandacht besteden aan wat iedereen kent maar nauwelijks opmerkt. Zo toont ze tegelijk nuchter en in een treffende film noir-sfeer de ‘ware’ vervreemdende spanning van ordinaire locaties en banale situaties en slaagt ze erin veel meer te suggereren dan wat wij en passant vanuit onze ooghoek meepikken. Zou het kunnen dat we hier de verborgen geladenheid van een plek te zien krijgen? Soms? In elk geval maakt Annelies de Mey gebruik van fotografie om een beklijvende tussenwereld op te roepen, een schemerzone tussen ervaring en fictie. Haar beelden nodigen ons uit op te gaan in onze eigen verbeeldingswereld en naar deze plaatsen te kijken alsof we (ze) ‘voor het eerst zien’. Net als bij Robert Adams bijvoorbeeld zien haar beelden eruit alsof ze moeiteloos werden gemaakt. “Anders lijkt het wel alsof schoonheid in deze wereld ongrijpbaar en uitzonderlijk is en dat is niet zo”, vindt Adams. Wat hier in beeld wordt gebracht is de vorm die schuilgaat achter de ogenschijnlijke chaos. Het is een anti-triomfantelijke fotografie. Fotografie met een open einde.

Dit kan ook gezegd worden van de landschappen van haar boek ‘Black Mountain Conversations’, waaruit er op de expo een uitgelezen selectie te zien zal zijn.

‘Black Mountain Conversations’ is the archetype of a mountain that seems unmountable and indestructible because of its steep mountainside. The past and future can have no influence on its power and immortality. Annelies de Mey has respect for the absoluteness of the mountain. She believes in the moment of encounter and waits for the moon, the sun and the snow.

opening: 5 Mei om 15.00 uur